1966 yapımı 'Django', İtalyan ve İspanyol ortak yapımı olan ve Spagetti Western türünün kült klasiklerinden biridir. Sergio Corbucci'nin yönettiği film, adını taşıyan gizemli bir silahşörün (Franco Nero) çamurlu bir kasabaya gelişiyle başlar. Yanında sürekli taşıdığı bir tabutla dikkat çeken Django, kendisini Güneyli ırkçılardan oluşan bir Klan ile Meksikalı devrimciler arasında süren kanlı bir çatışmanın tam ortasında bulur. Bu çatışmaya, kurtarmaya çalıştığı bir fahişe de dahil olunca, Django'nun geçmişi ve tabutunun sırrı olayların merkezine oturur.

Franco Nero'nun canlandırdığı Django karakteri, soğukkanlı, sert ve karizmatik duruşuyla türün ikonik figürlerinden biri haline gelmiştir. Nero'nun performansı, karakterin içsel çatışmalarını ve amansız mücadelesini güçlü bir şekilde yansıtır. Sergio Corbucci'nin yönetmenliği, filmi geleneksel Western anlatılarından ayıran karanlık, şiddet dolu ve politik alt metinlerle bezeli bir atmosfer yaratır. Çamurlu ve kasvetli kasaba görüntüleri, filmin kasvetli tonunu pekiştirir.

'Django', sadece bir aksiyon filmi değil, aynı zamanda ırkçılık ve şiddet döngüsü üzerine keskin yorumlar içeren bir dramdır. Unutulmaz final sahnesi ve tabutun sırrının açığa çıkışı, sinema tarihine geçen sahneler arasındadır. Müzikleri ve görsel stiliyle izleyiciyi 1960'ların vahşi batısına götüren bu film, Western severler ve sinema tarihine ilgi duyanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir başyapıttır. Aksiyon sahnelerinin yanı sıra derin karakter analizleri sunması, onu sıradan bir macera filminden çok daha öteye taşır.