Alain Resnais'in yönettiği ve Marguerite Duras'ın senaryosunu yazdığı 1959 yapımı 'Hiroshima Mon Amour', sinema tarihinin en önemli filmlerinden biridir. Yeni Dalga akımının etkilerini taşıyan film, savaşın yıkıcılığı ile kişisel hafıza ve aşk arasındaki karmaşık ilişkiyi inceler. Olay örgüsü, Hiroşima'da bir barış filminde rol alan Fransız bir aktris (Emmanuelle Riva) ile evli bir Japon mimar (Eiji Okada) arasında geçen kısa ama yoğun bir ilişki etrafında şekillenir. İki karakter, bir yandan birbirlerine tutkuyla bağlanırken, diğer yandan İkinci Dünya Savaşı'nın ve özellikle atom bombasının bıraktığı derin yaraları konuşurlar. Aktrisin kendi geçmişindeki savaş zamanı aşkı ile şimdiki ilişkisi paralel bir şekilde işlenerek, bireysel ve kolektif travmaların iç içe geçtiği bir anlatı sunulur. Emmanuelle Riva ve Eiji Okada'nın performansları son derece içten ve güçlüdür; diyaloglar minimal ancak yüklüdür. Resnais'in yönetmenliği, geçmiş ve şimdiki zaman arasında yaptığı kesmeler ve Hiroşima'nın arşiv görüntüleriyle kurduğu kontrastla seyirciyi düşünmeye zorlar. Bu film sadece bir aşk hikayesi değil, aynı zamanda unutma ve hatırlama üzerine derin bir meditasyondur. Görsel şiirselliği ve felsefi derinliği ile izleyiciyi etkisi altına alan 'Hiroshima Mon Amour', sinema sanatının neler başarabileceğinin bir kanıtıdır. Savaşın insan ruhunda bıraktığı izleri, zamanın iyileştirici ya da unutturucu gücünü sorgulayan bu başyapıtı mutlaka izlemelisiniz.