Miranda July'nin yazıp yönettiği 2020 yapımı Kajillionaire, sıradanlıktan uzak, tuhaf ve dokunaklı bir aile portresi çiziyor. Film, Los Angeles'ın kenar mahallelerinde, küçük dolandırıcılıklarla geçinen Robert (Richard Jenkins), Theresa (Debra Winger) ve kızları Old Dolio (Evan Rachel Wood) adlı eksantrik ailenin hikayesini anlatıyor. Hayatları, büyük bir 'kazıklama' planı için aralarına aldıkları neşeli ve sıradan yabancı Melanie'yle (Gina Rodriguez) beklenmedik şekilde değişir. Melanie'nin varlığı, özellikle duygusal olarak ketum yetiştirilmiş Old Dolio'da, aile bağları ve gerçek insani ilişkiler üzerine derin sorgulamalar başlatır.

Evan Rachel Wood'un fiziksel duruşundan ses tonuna kadar tamamen dönüştüğü Old Dolio karakteri, filmin kalbini oluşturuyor. Wood'un performansı, içe kapanıklık ve bastırılmış özlemler arasındaki ince çizgiyi ustalıkla yansıtıyor. Gina Rodriguez ise canlı enerjisiyle filme taze bir nefes getiriyor ve karakterler arasındaki dinamikleri dengeliyor. Richard Jenkins ve Debra Winger, tuhaf ama bir o kadar inandırıcı ebeveynleri canlandırarak mükemmel bir ikili oluşturuyor.

Miranda July, Kajillionaire'de yine kendine özgü büyülü gerçekçi ve minimalist tarzını konuşturuyor. Sıradan mekanları bile tuhaf ve şiirsel bir atmosfere dönüştürmeyi başarıyor. Film, dolandırıcılık komedisi gibi başlasa da, derinlerde bir aile dramı, yalnızlık, sevgi arayışı ve 'normal' olmanın ne demek olduğuna dair incelikli bir incelemeye dönüşüyor. Görsel metaforlar (özellikle köpük sahnesi) ve sakin ama vurucu anlatımıyla izleyiciyi etkiliyor.

Kajillionaire izlenmeli çünkü sıradan film kalıplarına sığmayan, samimi ve sürprizlerle dolu bir deneyim sunuyor. Aile dinamiklerine farklı bir pencereden bakarken, mizah ile hüznü dengeli şekilde harmanlıyor. Başroldeki güçlü kadın performansları ve July'nin özgün sinema dili, filmi 2020'nin en dikkat çeken bağımsız yapımlarından biri yapıyor. Farklı bir komedi-dram arayanlar için mutlaka görülmesi gereken bir eser.