David Lynch'in 2001 yapımı 'Mulholland Drive', izleyiciyi Hollywood'un parıltılı yüzeyinin altındaki karanlık labirentlere sürükleyen, türleri aşan bir sinema deneyimidir. Film, Los Angeles'ta geçirdiği şüpheli bir araba kazası sonrası hafızasını kaybeden ve kendisine 'Rita' adını veren gizemli bir kadınla (Laura Elena Harring), saf bir taşralı olan ve oyunculuk hayalleri kuran Betty Elms (Naomi Watts) arasındaki ilişkiyi merkezine alır. İkili, Rita'nın geçmişini çözmeye çalışırken, rüyalarla gerçekliğin, arzularla korkuların keskin sınırlarının eridiği, son derece kişisel ve ürkütücü bir dünyaya adım atarlar.

Naomi Watts'ın performansı, filmin kalbinde yer alır. İki farklı karakter katmanını muazzam bir incelikle canlandıran Watts, seyirciyi şaşkınlık ve hayranlık içinde bırakır. Laura Elena Harring ise cazibesi ve gizemiyle Rita karakterine unutulmaz bir derinlik katar. Lynch'in yönetmenliği, geleneksel anlatı yapılarını bilinçli bir şekilde reddederek, seyirciden aktif bir katılım talep eder. Her bir sahne, her diyalog ve hatta en küçük ayrıntı, filmin bütünsel gizemine hizmet eden bir ipucu olabilir.

'Mulholland Drive', sadece bir gizem ya da gerilim filmi değil; yaratıcılığın, hayal kırıklığının, Hollywood endüstrisinin yuttuğu hayatların ve bilinçaltının karanlık dehlizlerinin şiirsel bir incelemesidir. Görsel olarak büyüleyici, atmosferik müzikleriyle (Angelo Badalamenti'nin unutulmaz besteleri) sarmalayan ve zihinde uzun süre yer edecek sahnelerle dolu bu film, sinema sanatının sınırlarını zorlayan bir başyapıttır. Anlam arayışına giren, alışılagelmiş hikaye anlatımlarının ötesine geçmeye hazır her izleyici için mutlaka görülmesi gereken bir deneyim sunar.